Skip to Content

علی اكبر دبیر سهرابی

Loading the player...

علی اكبر دبیر سهراب ی ‏، معروف به دبیرالسلطان، از رجال برجسته ایران در اواخر سلطنت قاجار بود . وی در 1251 در تبریز تولد یافت. پدرش حاج وكیل الدوله در دربار مظفرالدین شاه وزیر تحریرات و رسائل بود و ضمنا امور محمدعلی میرزا ولیعهد در تهران با او بود. سهرابی در تبریز طبق معمول زمان به آموختن زبان و ادبیات فارسی و مقدمات عربی پرداخت. فرانسه را نیز یاد گرفت و در شیوه منشی گری كه حسن خط و نگارش مراسلات بود، سرآمد اقران گردید. وی كار خود را از دربار مظفرالدین میرزا ولیعهد در تبریز شروع كرد و سالیان متمادی جزء منشیان و محرران دربار بود. در دوران ولیعهدی محمدعلی میرزا نیز سمت وزارت رسائل را داشت . پس از صدور فرمان مشروطیت، دبیرالسلطان از تهران به وكالت دوره اول مجلس انتخاب گردید. ولی در مجلس به او اعتنای زیادی نمی شد. زیرا آزادیخواهان وقوف داشتند كه او از دوستان و نزدیكان محمدعلی شاه است. پس از انحلال مجلس، او از محارم شاه شد و در تمام كارها نظر مشورتی می داد. به هنگام اقامت محمدعلی میرزا در باغشاه، از اركان و بزرگان حكومت بود. پس از سقوط محمدعلی میرزا، مدتی به صورت اختفا می زیست و با املاك وسیعی كه در آذربایجان و كردستان تهیه كرده بود، زندگی می كرد. در 1310 در دوره هشتم از بیجار گروس به وكالت مجلس انتخاب شد. در دوره نهم نیز نمایندگی را حفظ كرد. در ادوار دهم و یازدهم از قوچان به مجلس رفت. وفات وی در سال 1318 ش در تهران اتفاق افتاد. دبیر سهرابی مردی فاضل، ثروتمند و بذال بود. در اواخر عمر قسمت زیادی از املاك خود را وقف بیمارستان آستان قدس رضوی نمود. در كوانی با دختر میرزا حسن خان مشاورالملك ازدواج كرد. وی به دلیل علاقه به خاندان عصمت و طهارت املاک زیادی را در قوچان وقف آستان قدس رضوی کرد. برخی از رقبات وقفی او عبارتند: از کل ششدانگ مزرعه هی هی، سه دانگ مزرعه قراجوی،مزرعه دولت آباد،دو دانگ مزرعه چالاکی، ششدانگ مزرعه سید آباد. دبیر سهرابی املاک فوق را وقف برآستان قدس کرد و مقرر شد درآمد آن صرف زایشگاه بیمارستان امام رضا(ع) شود.